تا حالا برای هممون پیش اومده که احساس کنیم به خاطر تصمیم های اشتباهی که خودمون گرفتیم، توی هزارتو گم شدیم و صدای افرادی رو از بیرون هزارتو میشنویم که موفق شدن ازش خارج بشن و به نظر میاد خوشحالن که تونستن موفق بشن. ما از اونا متنفر نیستیم، بلکه بیشتر از خودمون متنفریم که توانایی اونارو نداشتیم و نتونستیم مشکلاتمونو حل کنیم.
“بعضی وقت ها، حسرت ها فقط یه مشت حرف مفتن”
در واقع ما میتونیم درباره “انتخاب هامون” تصمیم بگیریم اما درباره “نتایجشون” نه!