کتاب اما ابرها… اثر ساموئل بکت

کتاب اما ابرها… اثر ساموئل بکت
کتاب اما ابرها… مجموعه‌ای ارزشمند از متون نمایشی ساموئل بکت است که دوره‌ای نزدیک به سی سال از فعالیت او را دربر می‌گیرد؛ از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۸۴. این مجموعه شامل نمایشنامه‌ها و متون کوتاه بکت برای صحنه و رادیو است، آثاری که در آنها زبان به حداقل رسیده و تصویر و سکوت جایگزین روایت و گفتگو شده‌اند. بکت در این آثار، ایجاز و تمرکز را به اوج می‌رساند و با نیشی دقیق، واقعیت انسان و جهان را می‌کاود.
بکت در این مجموعه نیز همان دغدغه‌ی همیشگی خود را دنبال می‌کند: وجود، تنهایی، تکرار، مرگ و تلاش انسان برای معنا دادن به جهانی بی‌معنا. آثار او نگاهی طنزآمیز، تلخ و گاه تراژیک به وضعیت انسان دارند؛ نگاهی که در عین بدبینی، نوعی زیبایی و تأمل فلسفی عمیق را نیز با خود همراه می‌سازد. او در تاریخ ادبیات مدرن، چهره‌ای اخلاقی و یگانه است؛ نویسنده‌ای که به جای خیال‌پردازی درباره‌ی باغ‌های گل، در میان ویرانه‌های جهان به دنبال ریشه‌ی حیات می‌گردد.
در کتاب اما ابرها… نمایشنامه‌های مشهوری چون بازی بی‌کلام ۱ و ۲، رفت و آمد، نفس، صدای پا، سه‌نوازی اشباح، اما ابرها…، لالاتاب، بداهه‌ی اوهایو، مربع، فاجعه، Nacht und Träume و چی کجا گردآوری شده‌اند. این آثار مسیر تکاملی بکت را از نمایش‌های گفت‌وگومحور به سمت تئاتر کاملاً مینیمالیستی نشان می‌دهند، جایی که سکوت، نور و حرکت، خود زبان می‌شوند.
ساموئل بکت، یکی از آخرین نویسندگان بزرگ مدرنیست و از پایه‌گذاران تئاتر پوچی، در سال ۱۹۶۹ جایزه‌ی نوبل ادبیات را به‌خاطر «نوآوری در قالب‌های ادبی و عمق فلسفی آثارش» دریافت کرد. مجموعه‌ی اما ابرها… نه تنها خلاصه‌ای از سیر فکری و هنری اوست، بلکه سندی زنده از تحول تئاتر مدرن و نگاه فلسفی بکت به انسان و جهان است.