طنین صدایم تالار را پر می کند. اشک از گونه هایم سرازیر می شود و با پشت دستم آن ها
را پاک می کنم.
طبق افسانه های مرمم تنها عروس حقیقی خدای دریا می تواند به خشم سیری ناپذیرش
پایان ببخشد. ممکن است من عروس برگزیده نباشم؛ اما خیلی دور از ذهن است که
امید داشته باشی دختری مثل من… دختری که به جز خودش هیچ چیزی دیگری ندارد…
بتواند عروس حقیقی خدای دریا باشد؟