شيخ لرزيد و دانست كه سيد على از چه چيز سخنمى گويد.
– در مدرس تو كسانى خواهند نشست كه هركدام بار بزرگى را در آينده
به دوش خواهند كشيد؛ بعضى هم اكنون طفل اند و ساليانى بعد به تو خواهند پیوست.
توهم بايد خود را باغبانى كنى و هم آنها كه درباغ تومى رويند. پيش تر در رويا به تو گفته
بودم از چشمه اى كه مولايمان در قلبت به جوش آورده، دو رود براى هميشه جارى خواهد شد؛
آن طور كه هر طالب علمى كه بخواهد در زمره مجتهدان شريعت حقه باشد، بايد از آن دو رود
سيراب شود؛ دو كتاب كه عيار فقه اهل بيت علیه السلام خواهد بود.– و تا آن زمان چگونه خواهيم بود؟
– ما باهم خواهيم بود؛ حتى در همان آرامستان ابدى در باب القبله حرم مولايمان.